کد خبر: ۴۲۵۶۵۱۷

تاریخ: ۰۸ دی ۱۴۰۳ - ۰۸:۴۰

وصیت‌نامه شهدای امدادگر چهارمحال‌‌وبختیاری/ ۳

اسلام تنها مکتبی است که انسان را آزاده بار می‌آورد

در وصیت‌نامه شهید مسعود اسماعیلی آمده است: اسلام تنها مکتبی است که انسان را انسانیت می‌دهد و آزاده بار می‌آورد پس باید جهاد کنیم، جهادی مقدس و الهی که آرزوی من هم این است که این جان ناقابل را در راه خدا و انقلاب بگذارم.

امدادگر شهید «مسعود اسماعیلی» در فروردین‌ماه سال ۱۳۳۶ در خانواده‌ای متدین در روستای خیرآباد شهرستان کیار متولد شد و دوران ابتدایی را در روستا و راهنمایی و دبیرستان را در شهر گذراند و موفق به اخذ مدرک دیپلم در رشته تجربی شد. سپس به استخدام ارتش درآمد و در قسمت بهداری مشغول به فعالیت شد و با توجه به انگیزه‌های بالا در ایام دفاع مقدس به جبهه حق علیه باطل در همان ابتدای جنگ تحمیلی و با مسئولیت پزشکیار به جبهه حق علیه باطل اعزام شد.

شهید اسماعیلی در چهارم اسفندماه سال ۵۹ در عملیات شوش دعوت حق را لبیک گفت و به درجه رفیع شهادت نائل شد و پیکر مطهرش در زادگاه او و درمیان خیل عظیم همراهان و بستگان و همرزمانش به خاک سپرده شد.

در وصیت‌نامه شهید اسماعیلی می‌خوانیم:

«درود بر رهبر کبیر انقلاب اسلامی ایران امام خمینی درود به رزمندگان انقلاب اسلامی ایران. سلام بر شهیدان. امروز باید هر مسلمان و هر انسان معتقد، به ندای هل من ناصر ینصرنی امام پاسخی بدهد و امام را یاری کند که با خلوص نیت و آگاهانه به سوی جبهه‌ها شتافته تا این بعثیان متجاوز و کافر را نابود و خون شهیدان این جنگ تحمیلی را نگذاریم پایمال شود و انقلاب اسلامی را هرچه بیشتر در جهان گسترده کنیم و سراسر جهان را زیر پوشش اسلام در آوریم.

اسلام تنها مکتبی است که انسان را انسانیت می‌دهد و آزاده بار می‌آورد پس باید جهاد کنیم، جهادی مقدس و الهی که آرزوی من هم این است که این جان ناقابل را در راه خدا و انقلاب بگذارم و خداوند بزرگ این هدیه را از من قبول کند. از برادران و خواهران مسلمان محل خود و همه ایران می‌خواهم که همه رزمندگان جبهه را چه از مال و جان تشدید پشتیبانی کنند و از هیچ چیز دریغ نورزند و از پدر و مادرم خیلی معذرت می‌خواهم که خداحافظی نکردم به‌خاطر اینکه شما را ناراحت نکنم خداحافظی نکردم و امیدوارم که مرا ببخشید و افتخار کنند که شهیدی در راه خدا دادند. چون این یک حکم الهی و شرعی می‌باشد و نباید ناراحت و نگران باشند از اینکه من از این دنیا رفتم. باید خوشحال باشند که به لقاءالله پیوستم و این دنیای فانی را رها کردم و راه سرخ را انتخاب کردم. پس بنگر به حال کسی که چشم به این جهان دوخته و چشم و روحش را مادیات تسخیر کرد.»