کد خبر: ۳۹۸۴۳۶۶

تاریخ: ۲۵ تير ۱۴۰۰ - ۰۷:۵۰

نخستین همایش ملی «قرآن و انسان مدرن» / ۴

مشخصه‌های الگوی تمدن‌ساز قرآن / راه رسیدن به حیات طیبه چیست

مدرس دانشگاه فرهنگیان با بیان اینکه قرآن در راستای تمدن‌سازی اصول اساسی پیشرفت و تعالی را ترسیم می‌کند، توضیح داد: تمدن الگو گرفته از قرآن تمدنی است که بر محور خداشناسی استوار است و دارای مؤلفه‌هایی نظیر اعتقاد به وجود پیامبران، اعتقاد به آخرت، نیکی و همیاری، عمل صالح، اخلاق نیکو عبرت‌آموزی، علم‌آموزی، مبارزه با وسوسه‌های شیطانی و پایبندی و عمل به دستورات الهی است.

به گزارش ایکنا از چهارمحال‌وبختیاری، نخستین همایش ملی «قرآن و انسان مدرن» با حضور دانشگاهیان و قرآن‌پژوهان از سراسر کشور در بستر فضای مجازی و با میزبانی دانشگاه شهرکرد برگزار شد.

پروین اصغری، دکترای تاریخ اسلام و عضو هیئت علمی دانشگاه فرهنگیان در این همایش با ارائه پژوهشی با عنوان «تبیین نقش تعالیم قرآنی در ارائه و تحقق الگوی تمدن‌ساز در جوامع امروزی»، با اشاره به اینکه تمدن‌سازی حاصل ارتقای جامعه اسلامی در سه سطح فرهنگ، اقتصاد و سیاست است، اظهار کرد: ارتقا در این سطوح باید بر مبنای الگوهای بومی و اسلامی باشد‌ و بهترین الگو در این خصوص قرآن کریم است که منبع هدایت و سعادت بشر به‌ شمار می‌رود و به‌عنوان منبعی سرشار از معارف وحیانی حاوی آموزه‌های بینشی، اندیشه‌ای و علمی در حوزه‌ها و ساحت‌های گوناگون حیات است. چنین الگویی را می‌توان از مجرای تعالیم قرآن و اسلام که توسط پیامبر(ص) و ائمه‌ اطهار(ع) با هدف تحقق سعادت دنیوی و اخروی در ابعاد سیاسی، اقتصادی، فرهنگی و ... تبیین شده است، حاصل کرد.

بیشتر بخوانید:

باور به حقانیت در پرتو عقلانیت؛ شرط التزام عملی انسان مدرن به قرآن

مؤلفه‌های روانشناسی مثبت قرآن

ضرورت آشنایی انسان مدرن با ساحت ملکوت و آثار آن

اصغری با تصریح اینکه خداوند متعال که انسان را خلق کرد او را بدون راهنما و نقشه رها نکرده است، افزود: این رها کردن با هدف آفرینش در تضاد و با حکمت خداوند ناسازگار است؛ پرسش اینجاست که چطور است که آدمی به‌دنبال پیشرفت است ولی خالق او این هدف را ندارد؟ قطعاً خالق انسانی که پیوسته در جستجوی الگو برای پیشرفت است، معیار و میزانی برای کمال و پیشرفت قرار داده که همانا قرآن کریم است که کتابی الگو، اسوه و معیار برای حرکت به‌ویژه در مسیر اندیشه‌هاست.

این مدرس دانشگاه با طرح این پرسش که الگوی تمدن‌ساز بر اساس قرآن کریم چیست، گفت: پاسخ این است که الگوی تمدن‌ساز قرآن کریم الگویی است که توسط رهبران الهی و با هدف تحقق سعادت دنیوی و اخروی در ابعاد سیاسی، اقتصادی، فرهنگی و با تکیه بر منابع بشری و حیاتی حاصل می‌شود. برای شکل‌گیری یک الگوی تمدن‌ساز نخست باید دانست که هدف و غایت چیست و کارگزارانی که این اهداف را دنبال می‌کنند، چه کسانی هستند و بر اساس چه مبانی، منابع، قوانین و راهبردهایی این اهداف را دنبال می‌کنند و نظام‌های سیاسی که باید برای تحقق این اهداف شکل‌ گیرند، دارای چه ویژگی‌هایی هستند؟

اصغری تصریح کرد: قرآن کریم برای تمامی این پرسش‌ها پاسخی دارد و قائل به این نکته است که هدفی که انسان را در تمامی ابعاد فردی و جمعی و دنیوی و اخروی به سعادت برساند، در الگوی تمدن‌ساز وجود دارد؛ قرآن تبعیت از هر فردی را منجر به رشد و کمال نمی‌داند و فقط انبیا و اولیای الهی که کارگزاران بشر هستند می‌توانند تبعیت شوند، در رأس تمامی این کارگزاران پیامبر گرامی اسلام(ص) قرار دارند که توانستند جامعه دور از تمدن و جاهل را متحول و یک امت اسلامی متمدن را ایجاد کنند. اگرچه بعد از رحلت ایشان، امت اسلامی دچار انحراف می‌شود و فرمانروایانی در رأس امور قرار می‌گیرند که به دلیل عملکرد نادرست خود تمدن و جامعه اسلامی را به فساد و تباهی سوق می‌دهند.

وی با ذکر اینکه قرآن پس از تبیین و تعیین هدف و کارگزاران در الگوی تمدن‌ساز، در زمینه محتوا و راهبردها نیز به روشنگری پرداخته است، افزود: جامعه‌ای می‌تواند به حیات طیبه و اهداف دست یابد که در کنار به‌کارگیری اهداف و کارگزاران یعنی انبیا و صلحا، قوانین و راهبردهای قرآنی را مدنظر قرار دهند.

مدرس دانشگاه فرهنگیان با ذکر اینکه قرآن کریم در راستای تمدن‌سازی اصول اساسی پیشرفت و تعالی تمدن‌سازی را ترسیم می‌کند، توضیح داد: قرآن انسان را در وهله نخست به توحید فرا می‌خواند چرا که پایه و اساس فرهنگ و تمدن اسلامی بر خداشناسی بنا شده و عنصر وحدت‌بخش توحید با القای این حقیقت که همه از خداییم و به سوی خدا باز می‌گردیم، جامعه اسلامی را هدایت و همه ملل و اقوام را تحت لوای وحدانیت گرد هم آورده و پیوند عمیقی میان آنان برقرار می‌کند.

اصغری در پایان اظهار کرد: تمدن الگو گرفته از قرآن تمدنی است که بر محور خداشناسی استوار است و دارای مؤلفه‌هایی نظیر اعتقاد به وجود پیامبران و کارگزاران الهی، اعتقاد به آخرت، نیکی و همیاری همنوعان، عمل صالح، اخلاق نیکو، مطالعه تاریخ و عبرت‌آموزی، علم‌آموزی و کسب دانش، مبارزه با وسوسه‌های شیطانی و پایبندی و عمل به دستورات الهی است.