کد خبر: ۳۸۸۳۸۶۶

تاریخ: ۱۸ اسفند ۱۳۹۸ - ۰۸:۳۶

عدد ۱۳ در دین اسلام بسیار مبارک است

استادیار گروه ادیان و عرفان دانشگاه شهرکرد گفت: بنی امیه ۱۳ رجب که روز تولد امیرالمومنین علی(ع) است را نحس و بدیمن دانسته و این طرز فکر را در بین مردم رواج دادند اما جالب است که این عدد که سالروز میلاد اولین امام شیعیان است در دین مبین اسلام بسیار مبارک است.

ولی‌الله نصیری، استادیار گروه ادیان و عرفان دانشگاه شهرکرد در رابطه با راز اعداد در گفت‌وگو با ایکنا از چهار محال‌و‌بختیاری، بیان کرد: بخش بزرگی از خرافات در مورد اعداد ساخته و پرداخته شده و در هر خرافه ردپایی از اعداد یافت می‌شود، لذا اعداد در زندگی انسان‌ها نقش ویژه‌ای دارند.

وی به اعتقاد به نحسی برخی اعداد در برخی مناطق اشاره کرد و ادامه داد: عدد ۴ در کشورهای ژاپن و کره از اعداد نحس محسوب می‌شود، تلفظ عدد ۴ در زبان ژاپن تلفظ کلمه مرگ به این زبان است و بیشتر هتل‌ها در این کشور سه و پنج ستاره هستند، همچنین اتاق شماره ۴ در این کشور وجود ندارد.

نصیری با بیان اینکه عدد شانس در کشور چین عدد ۸ است، اظهار کرد: ارزش این عدد در میان مردم چین تا حدی است که چند سال گذشته که بازی‌های المپیک به سال ۲۰۰۸ رسید این کشور به دنبال میزبانی بازی‌های المپیک در آن سال بود و به همین میزان که به اعداد ۸ علاقه بسیاری دارند، اعداد ۱، ۳ و ۴ را نحس می‌دانند؛ این خرافه به حدی قوی است که شماره تلفن‌های افرادی که از اعداد شانس تشکیل شوند طرفدار دارند و شماره تلفن‌هایی که از اعداد نحس تشکیل شوند خرید و فروش کمتری در این کشور دارند.

جایگاه عدد ۷ در ادیان مختلف

نصیری در رابطه با عدد ۷ تصریح کرد: عدد ۷ در میان یهودیان و مسیحیان مورد استقبال بسیاری است، در تعلیمات دینی یهودیان از ۷ گناه کبیره و یا ۷ پیمان مقدس نام برده شده است، همچنین عدد ۶ برایشان بسیار بدیمن است و این عدد را نماد شیطان می‌دانند.

مدرس دانشگاه شهرکرد به جایگاه عدد ۷ در باورهای زرتشتیان اشاره کرد و گفت: در اوستا، کتاب مقدس زرتشتیان، از ۷ بوم یا کشور و ۷ فرشته نام برده شده است و همین عدد ۷ در نظر مسلمانان جایگاه ویژه دارد و یکی از اعداد رمزی قرآن کریم است، همچنین در قرآن کریم ۲۷ بار به طور مستقیم به مضرب‌های عدد ۷ اشاره شده است مانند: هفت طبقه آسمان، هفت گاو لاغر، هفت سال قحطی، هفت چشمه روان، هفت درب جهنم، هفت دریا، هفت سنبله سبز و یا خواندن هفتاد مرتبه ذکر «استغفرالله» که در ادعیه به آن سفارش شده است، این نامگذاری اعداد بدون اطلاعات و حکمت نیست.

وی افزود: رازهایی در اعداد وجود دارند که اگر به عمق آن دقت کنیم متوجه می‌شویم که بخشی از زندگی انسان‌ها را تشکیل دادند، درواقع زندگی بدون اعداد برای انسان‌ها معنایی ندارد، همچنین راز اعداد در همه کشورها، میان همه پیروان ادیان مختلف و حتی کشورهایی که دین خاصی ندارند نیز دیده می‌شود و در زندگی انسان‌ها از جایگاه ویژه‌ای برخوردارند.

عدد ۴۰ کامل‌ترین عدد

مدرس ادیان دانشگاه شهرکرد به جایگاه عدد ۴۰ در میان همه ادیان اشاره کرد و گفت: این عدد در همه ادیان طرفداران خاصی دارد از جمله می‌توان به دوره چهل روزه‌ای که حضرت موسی(ع) در کوه طور و پیامبر اکرم(ص) در کوه حرا به عبادت پرداختند اشاره کرد، همچنین دوره قرنطینه برای درمان بیماری‌های خاص نیز چهل روز است و یا از چله‌های توصیه شده از ائمه(ع) برای حاجت روایی می‌توان یاد کرد، بابلیان نیز عدد ۴۰ را عدد مقدسی برای رهایی از ترس می‌دانند.

نصیری افزود: اکثر جشن‌های مذهبی در بین مسلمانان و ایرانیان نیز به عدد چهل ختم می‌شود، این عدد نماد کامل شدن است و حتی بستگان برای تسلی خانواده‌ای که نزدیکانشان را از دست می‌دهند تا چهل روز لباس مشکی بر تن می‌کنند، همچنین مبعث رسول اکرم(ص) در چهل سالگی ایشان رخ داد و تأکید بر ختم قرآن در هر ۴۰ روز، دلایلی بر مقدس بودن این عدد در همه ادیان است.

عدد ۱۰ عدد شایسته در اکثر ادیان

وی با بیان اینکه زمانی که در مورد اعداد صحبت می‌کنیم درواقع در مورد زندگی انسان‌ها حرف می‌زنیم، افزود: عدد ۱۰ نیز در همه ادیان از اعتبار و جایگاه خاصی برخوردار است این عدد نماد جنبش، آفرینش، هوش، حمایت خداوندی و نماد سلطنت است، همچنین در آیین یهودیان فرمان‌های دهگانه حضرت موسی و ۱۰ نام خدا در دین اسلام نشان دهنده جایگاه ویژه عدد ۱۰ در ادیان و ملل مختلف است.

وی با بیان اینکه مردم با اعداد زندگی می‌کنند اما از آن‌ها اطلاعاتی ندارند ادامه داد: عدد ۱۳ عدد پرکاربرد و مهمی است اما در اکثر فرهنگ‌ها به عنوان عدد نحس از آن یاد می‌شود که شاید در ارتباط بودن همیشگی عدد ۱۳ با سحر و جادو را یکی از دلایل اصلی نحس دانستن این عدد دانست.

این کارشناس ادیان با بیان اینکه قدیمی‌ها اعتقاد داشتند عدد ۱۳ عددی با قدرت اسرارآمیز است، گفت: عدد ۱۳ در بیشتر ادیان نشان معروف درونی است و افراد آشنا با این عدد از قدرت خاصی برخوردار هستند، همچنین ترس افراد از ۱۳ نیز به علت این است که رازهای این عدد را می‌دانستند.

علت شومی عدد ۱۳ در ادیان مختلف

وی در رابطه با شومی عدد ۱۳ در میان ادیان مختلف، بیان کرد: تعداد خدایان در یونانیان ۱۲ خدا بود، خدای سیزدهم اما یکی از خدایان قبلی را می‌کشد و خود جایگزین آن می‌شود، لذا یونانیان عدد ۱۳ را نحس می‌دانند به اعتقاد ویل‌درانت، مورخ آلمانی، از آنجا که عدد ۱۲ به اعداد ۲، ۳، ۴ و ۶ بخش پذیر است، عدد کاملی است، عدد ۱۳ که بعد از ۱۲ آمده و بر هیچ عدد دیگری بخش پذیر نیست عدد نحسی است و این تفکر ذهنیت ریاضی‌دانان را نشان می‌دهد.

مدرس دانشگاه شهرکرد ادامه داد: همچنین در دین مسیحیت عدد۱۳ یک عدد نحس معرفی می‌شود، زیرا حواریون حضرت مسیح ۱۲ نفر بودند و سیزدهمین نفری که وارد این جمع می‌شود «یهودای اسخریونی» نام دارد که فردی خیانتکار است، به همین دلیل عدد ۱۳ در میان مسیحیان نیز شوم تلقی می‌شود.

نصیری افزود: شومی عدد ۱۳ در میان مسیحیان تا جایی است که تا چند سال پیش معماران از ساخت طبقه سیزدهم در ساختمان‌ها پرهیز می‌کردند و در این آیین هرگز در یک اتاق یا پشت یک میز ۱۳ نفر جمع نمی‌شوند، همچنین هواپیمای ایرباس که متعلق به مسیحیان است صندلی شماره ۱۳ ندارد.

جایگاه عدد ۱۳ در میان ایرانیان

وی به جایگاه عدد ۱۳ در میان ایرانیان اشاره کرد و گفت: در فرهنگ ایران باستان و عید نوروز، فرهنگ طبقاتی حاکم بود و اقشار مختلف جامعه در طبقاتی از جمله طبقه حاکمان، طبقه کشاورزان، طبقه روحانیون و ... تقسیم می‌شدند، همچنین جشن آغاز سال را نیز طبقه‌بندی می‌کردند، مثلاً ۵ روز نخست نوروز مخصوص درباریان، موبدان زرتشت و نظامیان، پنج روز دوم مخصوص تجار، متملکین سرشناس و خان‌ها و سه روز آخر نیز مخصوص عوام و قشر کشاورز و کارگر بود که قشر سوم در آخرین روز نوروز به خارج از شهر می‌رفتند و سبزه‌هایی را که از گندم و جو تهیه کرده بودند به منظور برکت بخشیدن به زمین‌های کشاورزی خود، به آب روان می‌انداختند، این روند تا امروز در بین ایرانیان مرسوم مانده است لذا زمانی که می‌گویند روز ۱۳ از منزل خارج شوید به این دلیل است که نحسی ۱۳ که همان خشکسالی در زمان قدیم بود، گریبانگیر مردم نشود.

وی به مبارکی عدد ۱۳ در ماه رجب اشاره کرد و گفت: بنی‌امیه در جهت تخریب شخصیت شیعیان و امام علی(ع) از دیرباز اقدامات گسترده‌ای را انجام داده بود که یکی از آن‌ها نحس شناختن عدد ۱۳ بود؛ آنان معتقد بودند از آنجا که دوازده امام و چهارده معصوم وجود دارد و چیزی تا تعلق یافتن عدد سیزده نمانده بود لذا عدد ۱۳ که همه اعداد قبل و بعد از آن مبارک بود را نحس دانسته و این طرز فکر مسموم در فرهنگ و برخی از ضرب المثل‌های ما باقی مانده است.

نصیری افزود: بنی‌امیه ۱۳ رجب را که روز تولد امیرالمومنین علی(ع) است نحس و بدیمن دانسته و این طرز فکر را در میان مردم رواج دادند اما جالب است که این عدد که سالروز میلاد اولین امام شیعیان است در دین مبین اسلام بسیار میمون و مبارک است.

مبارک بودن عدد ۱۳ با دلایل قرآنی

عضو هیئت علمی دانشگاه شهرکرد با استناد به قرآن کریم مبارکی عدد ۱۳ را توضیح داد و گفت: تعداد آیات اولین سوره قرآن (فاتحه ) 7 و تعداد آیات آخرین سوره (ناس) 6 آیه است که مجموع این 2 عدد (۱۳=۶+۷ ) 13 می‌شود.

وی افزود: تعداد کلمات اولین سوره (فاتحه) 31 و تعداد آیات آخرین سوره (ناس)21 کلمه است، که مجموع این 2 عدد نیز مضربی از 13 است، ( 31+ 21 = 52 = 13 × 4)، همچنین آخرین آیه قرآن (مِنَ الْجِنَّةِ وَالنَّاسِ) 13 حرف دارد.

مبارکی عدد ۱۳ در حروف مقطعه

نصیری بیان کرد: اولین سوره‌ای که با حروف مقطعه آغاز شده است سوره بقره ( الم ) و آخرین آن سوره قلم که با (ن) آغاز شده است؛ عجیب اینکه تعداد آیات سوره بقره 286 است که مضربی از 13 است (286 = 13 × 22) همچنین تعداد آیات سوره قلم 52 است که باز هم مضربی از 13 است( 52 = 13 × 4)، جالب‌تر آنکه مجموع آیات این 2 سوره نیز مضربی از 13 است (286 + 52 = 338 = 13 × 13 × 2).

این مدرس ادیان اظهار کرد: 29 سوره قرآن با حروف مقطعه آغاز شده‌اند که اگر تعداد آیات این سوره‌ها را با هم جمع کنیم عدد 2743 به دست می‌آید که این عدد نیز بر 13 بخش‌پذیر و مضربی از 13 است (2743 = 13 × 211)، همچنین تعداد حروف پس از حروف مقطعه در آیات، 78 است که 78 نیز مضربی از 13 است.

نصیری به تاریخ سه واقعه اصلی زندگی پیامبر اشاره کرد و گفت: بعثت پیامبر در 40 سالگی، هجرت ایشان در 53 سالگی و وفات حضرت در 63 سالگی رخ داده است که اگر این اعداد را با هم جمع کنیم عدد حاصل مضربی از 13 خواهد بود (40 + 53 + 63 = 156 = 13 × 12).

وی با بیان اینکه حضرت محمد(ص) 13 سال بعد از بعثت از مکه به مدینه مهاجرت کردند، تصریح کرد: حضرت علی(ع) در 13 رجب متولد شدند بنابراین عدد ۱۳ در بین شیعیان از جایگاه بسیار مهمی برخوردار است و نه تنها نحس نیست بلکه بسیار خوش‌یمن است.